دفاعیه
سلام. نبودم یه مدت. واسه خاطر همینم دلم خیلی برا اینجا تنگ شده بود. امروز نه شعری اووردم نه متن ادبی ای واسه نوشتن. اومدم فقط حرف بزنم. اصن شعر و متن و اینام بهانه اییه واسه گفتن نگفته ها.
تابستونم که شرو شده و دارم واسش کلی برنامه ریزی میکنم. قشنگه که از شر روزای دست و پا گیر مدرسه راحت شدم. ینی همه ی صنوف دانش آموران راحت شدن. دیگهههههههههه
ٌهمین دیگه.
پس نتیجه میگیریم همون متن بنویسم بهتره
حداقل تعداد خط های پست بیبشتر میشه!
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پارسا رجبی
ز صبح این قلم از اسم تو آهسته پرسیدم
قلم رقصید و بی ردی ز احساسات بی حدشبسان امتداد نور خورشید، حلقه ی چشم مرا آهسته برش زد
و من حتی سپیدی همین یک برگ عاشق را
دگر هرگز نفهمیدم
تو را میخوانمت در امتداد شب
و نزد پلک خشک ماه رویاها
تو را مهتاب می خوانم
تو را بی تاب می خوانم
دم آخر به هنگام سفر های عمیق خود
دو چشمت را به قلبم دوختی و بی هوا گفتی :
:"مرا هرگز نفهمیدی"
و من احساست از آن جمله را هرگز نفهمیدم
تو را هرگز نفهمیدم
تورا آندم که رویم نرم خندیدی
و آن ساعت که نزدم شعر میخواندی
تو را اندازه ی سختی یک باران نفهمیدم!
تو را هرگز نفهمیدم
تو را بی آنکه بر قلبم، طنین رد تو آید
تو را حتی کنار لحن عریان نگاهت هم نفهمیدم
تو را آندم که مهرت از رخم نیروی بودن را طلب می کرد و آندم کز نگاهم هیچ جاری شد،
تو را هرگز........... .
دلت قرص و خیالت راحت و آسوده تر باشد
من از هنگامه ی این لحظه های پوچ یخ بسته
شبی دیوانه خواهم شد
دلم وبرانه خواهد شد
تو باش و بودنت زا شعر معنی کن
وشب های یخی بودنت با من در اینجا را
دمی یکباره رنگی کن
تو باش آن سان که می خواهی
تو باش آندم که می خواهی
تو را هرگز نفهمیدم
و از این پس
خودم را هم نمی خواهم
خودم را هم نمی بخشم
فقط یک جمله می سازم :
تو را اندازه ی هر ذره از نافهمی خود دوست می دارم..... .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.....................ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پارسا رجبی